Sakhi 18
Guru Nanak Dev Ji and the Two Villagesਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਦੋ ਪਿੰਡगुरु नानक देव जी और दो गाँव
Guru Nanak Dev Ji visited two villages. To the good village, he said they should scatter. To the bad village, he said they should stay. The meaning was that goodness should spread, while harmful behaviour should not.
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਚੰਗੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਖਿੰਡ ਜਾਣ। ਮਾੜੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਭਾਵ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਭਲਾਈ ਫੈਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਾੜਾ ਵਰਤਾਰਾ ਨਹੀਂ ਫੈਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
गुरु नानक देव जी दो गाँवों में गए। अच्छे गाँव से उन्होंने कहा कि वे बिखर जाएँ। बुरे गाँव से उन्होंने कहा कि वे यहीं रहें। इसका अर्थ यह था कि भलाई फैलनी चाहिए, जबकि हानिकारक व्यवहार नहीं फैलना चाहिए।
The Sakhiਸਾਖੀसाखी
Guru Nanak Dev Ji once visited two different villages during his travels. In the first village, the people were rude, selfish, and unkind. They did not welcome others with love. Their words and actions were harsh. They did not show respect. When Guru Nanak Dev Ji left that village, he said, “May these people stay here.” Later, Guru Ji visited another village. The people there were kind, humble, and loving. They served visitors with respect. They spoke gently. Their hearts were open. When Guru Nanak Dev Ji left that village, he said, “May these people scatter.” At first, this sounded strange. Why would Guru Ji bless the rude village by telling them to stay together? Why would he tell the good people to scatter? But the meaning was deep. If selfish and harmful people spread everywhere, their bad habits would harm more places. It was better that their negative behaviour remained limited. But if kind and truthful people spread to many places, their goodness would bless the world. They would carry compassion, humility, and seva wherever they went. Guru Nanak Dev Ji was teaching that our character affects others. We do not live alone. Our words, habits, and actions spread. Anger spreads. Gossip spreads. Kindness also spreads. Truth also spreads. Seva also spreads. This sakhi asks us to think about what we carry into the world. If we are kind, we become a blessing wherever we go. If we are selfish, we bring pain with us. Guru Ji teaches us to become the kind of person whose goodness should spread.
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਪਹਿਲੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਰੁੱਖੇ, ਸੁਆਰਥੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਸਨ। ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਆਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਠੋਰ ਸਨ। ਉਹ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਉਸ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ।” ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਦਿਆਲੂ, ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਉਸ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਲੋਕ ਖਿੰਡ ਜਾਣ।” ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਅਜੀਬ ਲੱਗੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਰੁੱਖੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕਿਉਂ ਦੇਣਗੇ? ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਖਿੰਡ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਉਂ ਕਹਿਣਗੇ? ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਗਹਿਰਾ ਸੀ। ਜੇ ਸੁਆਰਥੀ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾੜਾ ਵਰਤਾਰਾ ਸੀਮਤ ਹੀ ਰਹੇ। ਪਰ ਜੇ ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਣਗੇ, ਦਇਆ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਗੇ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਇਹ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਸਾਡਾ ਆਚਰਣ ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਸਾਡੇ ਬੋਲ, ਆਦਤਾਂ ਅਤੇ ਕੰਮ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਗੁੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਚੁਗਲੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਦਿਆਲਤਾ ਵੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਵੀ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਵੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਖੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਦਿਆਲੂ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਈਏ ਇੱਕ ਬਰਕਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੁਆਰਥੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਬਣਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਫੈਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
गुरु नानक देव जी एक बार अपनी यात्राओं के दौरान दो अलग-अलग गाँवों में गए। पहले गाँव में लोग रूखे, स्वार्थी और निर्दयी थे। वे दूसरों का प्रेम से स्वागत नहीं करते थे। उनके बोल और काम कठोर थे। वे आदर नहीं करते थे। जब गुरु नानक देव जी उस गाँव से गए, तो उन्होंने कहा, “ये लोग यहीं रहें।” बाद में, गुरु जी एक और गाँव में गए। वहाँ के लोग दयालु, विनम्र और प्रेम करने वाले थे। वे आने वालों की आदर से सेवा करते थे। वे मीठा बोलते थे। उनके दिल खुले थे। जब गुरु नानक देव जी उस गाँव से गए, तो उन्होंने कहा, “ये लोग बिखर जाएँ।” पहले तो यह बात अजीब लगी। गुरु जी रूखे गाँव को साथ रहने का आशीर्वाद क्यों देंगे? अच्छे लोगों को वे बिखर जाने के लिए क्यों कहेंगे? पर इसका अर्थ गहरा था। अगर स्वार्थी और हानिकारक लोग हर जगह फैल जाएँ, तो उनकी बुरी आदतें और जगहों को नुकसान पहुँचाएँगी। यह बेहतर था कि उनका बुरा व्यवहार सीमित ही रहे। पर अगर दयालु और सच्चे लोग बहुत जगहों पर फैल जाएँ, तो उनकी भलाई दुनिया को बरकत देगी। वे जहाँ भी जाएँ, दया, विनम्रता और सेवा साथ लेकर जाएँगे। गुरु नानक देव जी यह सिखा रहे थे कि हमारा आचरण दूसरों पर असर डालता है। हम अकेले नहीं रहते। हमारे बोल, आदतें और काम फैलते हैं। गुस्सा फैलता है। चुगली फैलती है। दयालुता भी फैलती है। सच भी फैलता है। सेवा भी फैलती है। यह साखी हमें यह सोचने के लिए कहती है कि हम दुनिया में क्या लेकर जाते हैं। अगर हम दयालु हैं, तो हम जहाँ भी जाएँ एक बरकत बन जाते हैं। अगर हम स्वार्थी हैं, तो हम अपने साथ दुख लेकर जाते हैं। गुरु जी हमें ऐसा बनना सिखाते हैं जिसकी भलाई फैलनी चाहिए।
Moralਸਿੱਖਿਆशिक्षा
Goodness should spread through the world.
ਭਲਾਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
भलाई दुनिया में फैलनी चाहिए।
Life lessonਜੀਵਨ ਸਬਕजीवन सीख
Your actions affect others. Carry kindness, truth, and respect wherever you go.
ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਓ, ਦਿਆਲਤਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਓ।
तुम्हारे काम दूसरों पर असर डालते हैं। जहाँ भी जाओ, दयालुता, सच और आदर साथ लेकर जाओ।
Gurbani connectionਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧगुरबाणी संबंध
This sakhi connects with sangat, truthful living, compassion, seva, and Sarbat da Bhala.
ਇਹ ਸਾਖੀ ਸੰਗਤ, ਸੱਚੇ ਜੀਵਨ, ਦਇਆ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ।
यह साखी संगत, सच्चे जीवन, दया, सेवा और सरबत दा भला से जुड़ती है।
Reflectਵਿਚਾਰविचार
What habits of yours would you want to spread to other people?
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੋਗੇ?
तुम्हारी कौन-सी आदतें हैं जो तुम दूसरे लोगों तक फैलाना चाहोगे?
Questions & answersਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤਰप्रश्न उत्तर
How were the people in the first village?
ਪਹਿਲੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ?
पहले गाँव के लोग कैसे थे?
They were rude, selfish, and unkind.
ਉਹ ਰੁੱਖੇ, ਸੁਆਰਥੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਸਨ।
वे रूखे, स्वार्थी और निर्दयी थे।
How were the people in the second village?
ਦੂਜੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ?
दूसरे गाँव के लोग कैसे थे?
They were kind, humble, loving, and respectful.
ਉਹ ਦਿਆਲੂ, ਨਿਮਰ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
वे दयालु, विनम्र, प्रेम करने वाले और आदर करने वाले थे।
Why did Guru Nanak Dev Ji say the good people should scatter?
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਖਿੰਡ ਜਾਣ?
गुरु नानक देव जी ने क्यों कहा कि अच्छे लोग बिखर जाएँ?
Because their goodness would spread and help many places.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਫੈਲੇਗੀ ਅਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ।
क्योंकि उनकी भलाई फैलेगी और कई जगहों की मदद करेगी।
What moral does this sakhi teach?
ਇਹ ਸਾਖੀ ਕਿਹੜੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?
यह साखी कौन-सी सीख देती है?
It teaches that goodness should spread through the world.
ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਲਾਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
यह सिखाती है कि भलाई दुनिया में फैलनी चाहिए।
What Sikh value connects with this sakhi?
ਇਸ ਸਾਖੀ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਸਿੱਖ ਮੁੱਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ?
इस साखी से कौन-सा सिख मूल्य जुड़ता है?
This sakhi connects with sangat, seva, compassion, and Sarbat da Bhala.
ਇਹ ਸਾਖੀ ਸੰਗਤ, ਸੇਵਾ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ।
यह साखी संगत, सेवा, दया और सरबत दा भला से जुड़ती है।
How can children practise this lesson?
ਬੱਚੇ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਪਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?
बच्चे इस सीख को कैसे अपना सकते हैं?
Children can spread kindness by helping others, speaking nicely, and being respectful wherever they go.
ਬੱਚੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕੇ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਣ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਦਿਆਲਤਾ ਫੈਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
बच्चे दूसरों की मदद करके, मीठा बोलकर, और जहाँ भी जाएँ आदर करके दयालुता फैला सकते हैं।