Sakhi 860
Cruelty Must Leave the Mindਨਿਰਦਇਤਾ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈनिर्दयता को मन से जाना चाहिए
Parmanand Ji concludes that religious learning has failed when cruelty remains in the mind, compassion for living beings is absent, and the sacred teaching is not followed in Sadh Sangat.
ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਰਦਇਤਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਗ਼ੈਰ-ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
परमानंद जी निष्कर्ष निकालते हैं कि धार्मिक शिक्षा विफल हो गई है जब निर्दयता मन में बनी रहती है, जीवों के लिए दया अनुपस्थित है, और साध संगत में पवित्र शिक्षा का पालन नहीं होता।
The Sakhiਸਾਖੀसाखी
Bhagat Parmanand Ji brings his shabad to its strongest conclusion. Cruelty has not left the mind. Compassion for living beings has not been cultivated. The person may have listened to religious teaching, but the teaching has not entered daily life. Parmanand Ji then points toward Sadh Sangat. Sangat is not merely sitting near spiritual people. It means receiving sacred teaching and walking according to it. If the sangat speaks about compassion, the learner should become compassionate. If the sangat teaches honesty, the learner should stop cheating. If Gurbani teaches equality, caste pride should reduce. If seva is praised, the hungry and vulnerable should not be ignored. The word hinsa includes more than visible physical violence. Cruel speech, bullying, exploitation, humiliation, and enjoying another person’s suffering can also reveal cruelty in the mind. Parmanand Ji’s direct shabad therefore provides Pothi with his clearest and most authoritative life message: Religious listening must become devotion. Devotion must become compassion. Compassion must become truthful action.
ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਿੱਟੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਰਦਇਤਾ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਿੱਖਿਆ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੜੀ। ਫਿਰ ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਗਤ ਸਿਰਫ਼ ਆਤਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣਾ। ਜੇ ਸੰਗਤ ਦਇਆ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਆਲੂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੰਗਤ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਰਾਬਰੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਾਤ-ਹੰਕਾਰ ਘਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੁੱਖੇ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹਿੰਸਾ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਖ ਸਰੀਰਕ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਬੇਰਹਿਮ ਬੋਲ-ਚਾਲ, ਧੌਂਸਬਾਜ਼ੀ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦਇਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਬਦ ਪੋਥੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਜੀਵਨ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਦਇਆ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਇਆ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
भगत परमानंद जी अपने शबद को इसके सबसे सशक्त निष्कर्ष की ओर ले जाते हैं। निर्दयता मन से नहीं गई। जीवों के लिए दया उत्पन्न नहीं की गई। व्यक्ति ने धार्मिक शिक्षा सुनी हो सकती है, परंतु शिक्षा दैनिक जीवन में प्रवेश नहीं कर पाई। फिर परमानंद जी साध संगत की ओर संकेत करते हैं। संगत केवल आध्यात्मिक लोगों के पास बैठना नहीं है। इसका अर्थ है पवित्र शिक्षा प्राप्त करना और उसके अनुसार चलना। यदि संगत दया के बारे में बात करती है, तो सीखने वाले को दयालु बनना चाहिए। यदि संगत ईमानदारी सिखाती है, तो सीखने वाले को धोखा देना बंद करना चाहिए। यदि गुरबाणी समानता सिखाती है, तो जाति-अहंकार घटना चाहिए। यदि सेवा की प्रशंसा होती है, तो भूखे और कमज़ोर लोगों को अनदेखा नहीं करना चाहिए। हिंसा शब्द में दृश्य शारीरिक हिंसा से अधिक शामिल है। निर्दयी वाणी, धौंस, शोषण, अपमान, और किसी अन्य के दुख का आनंद लेना भी मन में निर्दयता प्रकट कर सकता है। इसलिए परमानंद जी का सीधा शबद पोथी को उनका सबसे स्पष्ट और सबसे आधिकारिक जीवन संदेश देता है: धार्मिक श्रवण को भक्ति बनना चाहिए। भक्ति को दया बनना चाहिए। दया को सच्चे कर्म में बदलना चाहिए।
Moralਸਿੱਖਿਆशिक्षा
The true result of spiritual learning is compassion lived through action.
ਆਤਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸੱਚਾ ਨਤੀਜਾ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਜੀਵੀ ਗਈ ਦਇਆ ਹੈ।
आध्यात्मिक शिक्षा का सच्चा परिणाम कर्म के माध्यम से जीई गई दया है।
Life lessonਜੀਵਨ ਸਬਕजीवन सीख
Remove cruelty from thought, speech, and behaviour.
ਸੋਚ, ਬੋਲ-ਚਾਲ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਦਇਤਾ ਹਟਾਓ।
विचार, वाणी और व्यवहार से निर्दयता हटाएँ।
Gurbani connectionਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧगुरबाणी संबंध
Bhagat Parmanand Ji’s final stanza in Raag Sarang, Ang 1253, daya, Sadh Sangat, truthful action, and inner transformation.
ਭਗਤ ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਬੰਦ ਰਾਗ ਸਾਰੰਗ, ਅੰਗ 1253, ਦਇਆ, ਸਾਧ ਸੰਗਤ, ਸੱਚੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਤਬਦੀਲੀ।
भगत परमानंद जी का अंतिम छंद राग सारंग, अंग 1253, दया, साध संगत, सच्चा कर्म और आंतरिक परिवर्तन।
Reflectਵਿਚਾਰविचार
Which action would show that compassion has genuinely entered your heart?
ਕਿਹੜੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਿਖਾਏਗੀ ਕਿ ਦਇਆ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ ਹੈ?
कौन-सा कर्म दिखाएगा कि दया सचमुच आपके हृदय में प्रवेश कर गई है?
Questions & answersਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤਰप्रश्न उत्तर
What does Parmanand Ji say had not left the mind?
ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ?
परमानंद जी कहते हैं कि मन से क्या नहीं गया था?
Cruelty had not left the mind.
ਨਿਰਦਇਤਾ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ।
निर्दयता मन से नहीं गई थी।
Which quality had not been cultivated?
ਕਿਹੜਾ ਗੁਣ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ?
कौन-सा गुण उत्पन्न नहीं किया गया था?
Compassion for living beings had not been cultivated.
ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
जीवों के लिए दया उत्पन्न नहीं की गई थी।
Is sitting in sangat enough by itself?
ਕੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ?
क्या संगत में बैठना अपने आप में पर्याप्त है?
No. The sacred teaching must also be followed.
ਨਹੀਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
नहीं। पवित्र शिक्षा का पालन भी करना चाहिए।
Can cruelty appear through speech?
ਕੀ ਨਿਰਦਇਤਾ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
क्या निर्दयता वाणी के माध्यम से प्रकट हो सकती है?
Yes. Bullying, humiliation, and cruel gossip can also express cruelty.
ਹਾਂ। ਧੌਂਸਬਾਜ਼ੀ, ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਅਤੇ ਬੇਰਹਿਮ ਚੁਗਲੀ ਵੀ ਨਿਰਦਇਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
हाँ। धौंस, अपमान और निर्दयी चुगली भी निर्दयता प्रकट कर सकती है।
What is Parmanand Ji’s central message?
ਪਰਮਾਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਸੁਨੇਹਾ ਕੀ ਹੈ?
परमानंद जी का केंद्रीय संदेश क्या है?
Religious learning must become devotion, compassion, and truthful action.
ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਭਗਤੀ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
धार्मिक शिक्षा को भक्ति, दया और सच्चे कर्म में बदलना चाहिए।
How can children practise this lesson?
ਬੱਚੇ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ?
बच्चे इस शिक्षा का अभ्यास कैसे कर सकते हैं?
Children can protect others from bullying, speak gently, share, and care for living beings.
ਬੱਚੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਧੌਂਸਬਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
बच्चे दूसरों को धौंस से बचा सकते हैं, कोमलता से बोल सकते हैं, साझा कर सकते हैं, और जीवों की देखभाल कर सकते हैं।