Sakhi 889
The Sweetness That Words Cannot Explainਉਹ ਮਿਠਾਸ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਸਮਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇवह मिठास जिसे शब्द समझा नहीं सकते
Bhikhan Ji compares Divine experience with sweetness tasted by a person who cannot describe it through speech.
ਭੀਖਨ ਜੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਉਸ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਚੱਖਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
भीखन जी परमात्मा के अनुभव की तुलना उस मिठास से करते हैं जिसे कोई व्यक्ति चखता है परंतु वाणी के माध्यम से वर्णित नहीं कर सकता।
The Sakhiਸਾਖੀसाखी
Bhikhan Ji says that the virtues and sweetness of the Divine cannot be fully explained by speaking. He uses the image of a person who tastes something sweet but cannot communicate its flavour through words. The example teaches the difference between information and experience. A person can read a definition of kindness. That is not the same as receiving kindness during hardship. A person can study the meaning of peace. That is not the same as experiencing a calm mind. A person can repeat explanations of Naam. That is not the same as allowing remembrance to transform the heart. Words remain important. Gurbani is received, read, sung, contemplated, and explained through language. Yet language points toward an experience deeper than description. For Pothi children, spiritual learning should not stop with memorising an answer. The teaching should be practised and experienced.
ਭੀਖਨ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਿਠਾਸ ਬੋਲ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੋਈ ਮਿੱਠੀ ਚੀਜ਼ ਚੱਖਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਮਿਸਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਯਾ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਦਯਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਅਰਥ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦੁਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸ਼ਬਦ ਅਹਿਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਪੜ੍ਹੀ, ਗਾਈ, ਵਿਚਾਰੀ ਅਤੇ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਅਨੁਭਵ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਪੋਥੀ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
भीखन जी कहते हैं कि परमात्मा के गुण और मिठास बोलकर पूरी तरह समझाए नहीं जा सकते। वे उस व्यक्ति का चित्रण प्रयोग करते हैं जो कोई मीठी चीज़ चखता है परंतु उसके स्वाद को शब्दों के माध्यम से व्यक्त नहीं कर सकता। यह उदाहरण जानकारी और अनुभव के बीच का अंतर सिखाता है। कोई व्यक्ति दया की परिभाषा पढ़ सकता है। यह कठिनाई के दौरान दया प्राप्त करने के बराबर नहीं है। कोई व्यक्ति शांति का अर्थ पढ़ सकता है। यह शांत मन का अनुभव करने के बराबर नहीं है। कोई व्यक्ति नाम की व्याख्याएँ दोहरा सकता है। यह सिमरन को हृदय बदलने देने के बराबर नहीं है। शब्द महत्वपूर्ण रहते हैं। गुरबाणी भाषा के माध्यम से प्राप्त की, पढ़ी, गाई, विचारी और समझाई जाती है। फिर भी भाषा एक ऐसे अनुभव की ओर संकेत करती है जो वर्णन से गहरा है। पोथी के बच्चों के लिए, आध्यात्मिक सीख को कोई उत्तर याद करने पर ही नहीं रुकना चाहिए। शिक्षा को अमल में लाना और अनुभव करना चाहिए।
Moralਸਿੱਖਿਆशिक्षा
Spiritual truth must be lived, not only described.
ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਆਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜਿਊਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
आध्यात्मिक सच को केवल वर्णित ही नहीं, बल्कि जीना चाहिए।
Life lessonਜੀਵਨ ਸਬਕजीवन सीख
Move from memorising a value to practising it.
ਕਿਸੇ ਗੁਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵੱਲ ਵਧੋ।
किसी गुण को याद करने से उसे अमल में लाने की ओर बढ़ो।
Gurbani connectionਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧगुरबाणी संबंध
Divine virtues, spiritual experience, Naam, humility, and inner awareness.
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ, ਨਾਮ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੂਝ।
परमात्मा के गुण, आध्यात्मिक अनुभव, नाम, नम्रता और आंतरिक समझ।
Reflectਵਿਚਾਰविचार
Which spiritual value do you understand in words but still need to practise?
ਕਿਹੜੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਣ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਪਰ ਹਾਲੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ?
कौन-से आध्यात्मिक गुण को आप शब्दों में समझते हैं परंतु अभी अमल में लाने की आवश्यकता है?
Questions & answersਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤਰप्रश्न उत्तर
What example does Bhikhan Ji use?
ਭੀਖਨ ਜੀ ਕਿਹੜੀ ਮਿਸਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ?
भीखन जी कौन-सा उदाहरण प्रयोग करते हैं?
He uses the example of sweetness that cannot be described through speech.
ਉਹ ਉਸ ਮਿਠਾਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
वे उस मिठास का उदाहरण प्रयोग करते हैं जिसे वाणी के माध्यम से वर्णित नहीं किया जा सकता।
What does the example teach?
ਇਹ ਮਿਸਾਲ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ?
यह उदाहरण क्या सिखाता है?
It teaches that spiritual experience is deeper than verbal explanation.
ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਬੋਲ ਕੇ ਕੀਤੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਹੈ।
यह सिखाता है कि आध्यात्मिक अनुभव बोलकर की गई व्याख्या से गहरा है।
Are words and explanations useless?
ਕੀ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਬੇਕਾਰ ਹਨ?
क्या शब्द और व्याख्याएँ बेकार हैं?
No. They guide learning, but the teaching must also be lived.
ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜਿਊਣਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
नहीं। ये सीख को दिशा देते हैं, परंतु शिक्षा को जीना भी चाहिए।
What is the difference between knowing and experiencing kindness?
ਦਯਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਫ਼ਰਕ ਹੈ?
दया को जानने और अनुभव करने में क्या अंतर है?
Knowing explains it, while experience reveals how it feels and changes conduct.
ਜਾਣਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।
जानना इसे समझाता है, जबकि अनुभव प्रकट करता है कि यह कैसी महसूस होती है और आचरण को बदलती है।
What moral does the shabad teach?
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਹੜੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
यह शबद कौन-सी शिक्षा देता है?
It teaches that spiritual truth must be practised.
ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੱਚ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
यह सिखाता है कि आध्यात्मिक सच को अमल में लाना चाहिए।
How can children practise this lesson?
ਬੱਚੇ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ?
बच्चे इस शिक्षा को कैसे अमल में ला सकते हैं?
Children can choose one value and live it through a real action.
ਬੱਚੇ ਇੱਕ ਗੁਣ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਸਲ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਜਿਊ ਸਕਦੇ ਹਨ।
बच्चे एक गुण चुन सकते हैं और इसे किसी असली कार्य के माध्यम से जी सकते हैं।